مثل یک کابوس ما را به رویا میبری

                  مثل یک کابوس ما را به رویا میبری

                پشت ردت تا کجا ما را به هر جا میبری

                باز هم دعوت به طوفان کن مرا اما بدان

                  من دلم دریاست دریا را به دریا میبری

               من شبیه یوسفم راه سقوطم چاه نیست

                   چون بیندازی مرا در چاه بالا میبری

           دلخوشم گر دل به غیر از من به هر کس باختی

                 بردنی ها را فقط از سینه ی ما میبری

                 با همان یک حرکت اول نگاهم مات بود

                ماتم از اینکه پس از یک عمر حالا میبری

/ 3 نظر / 11 بازدید
نازنین

روزی به امید چیدن گلی زیبا پا به باغی سبز گذاشتم. تمام وجودم داشتن آن گل را آرزو داشت. اما، موقع چیدن گل خارهای ظریفش دستانم را خونی کرد. نمی دانم مشکل کجا بود، انتخابم!؟ هدفم!؟ یا که خارهای ظریف گل زیبایم!!

نازنین

اشعارتان خیلی زیباست وپر معنی چند بار خواندمش واقعا زیباست[گل][گل][گل][دست][دست][دست]

نازنین

مردی که خیلی عاشق بود پشت شیشه آسمان خراش نشسته و سیگار می کشید . مرد آنقدر عاشق بود که وقتی آخرین پک را به سیگار زد یادش رفت که باید ته سیگارش را پایین بیاندازد، نه خودش را.